Γενικές Πληροφορίες
Το Βουχέτιο ήταν το επίνειο στον Αμβρακικό του αποικιακού κράτους των Ηλείων, με πρωτεύουσα την Πανδοσία στην πεδιάδα του Αχέροντα. Ο οικισμός βρίσκεται στη μεγαλύτερη ακμή του στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., όταν το αποικιακό κράτος των Ηλείων καταλύθηκε (343/2 π.Χ.) και οι αποικίες παραχωρήθηκαν στους Ηπειρώτες. Σε αυτή την περίοδο αναφέρεται ο χαρακτηρισμός του Βουχετίου ως πολιχνίου.
Ήταν μία από τις 70 Ηπειρωτικές πόλεις που κατέστρεψαν οι Ρωμαίοι, ενώ η ίδρυση και ο συνοικισμός της Νικόπολης έδωσαν το τελειωτικό πλήγμα και σταδιακά το Βουχέτιο ερημώθηκε. Πιθανόν στον 9ο αι.μ.Χ., ασφαλώς όμως στον 13ο ή 14ο αι., ξανάζησε μία μικρή πολιτεία και τα ερειπωμένα τείχη της επισκευάσθηκαν και ενισχύθηκαν. Η οχυρωμένη θέση αυτής της περιόδου αναφέρεται ως Κάστρο των Ρωγών.
Στον αρχαιολογικό χώρο του αρχαίου Βουχετίου εμφανή είναι τα τείχη της ακρόπολης, όπου διακρίνονται διάφορες φάσεις: ο ισοδομικός περίβολος στην κορυφή του λοφίσκου, ένα πολυγωνικό τείχος που κατεβαίνει ως τους πρόποδες του λόφου, και ο πολυγωνικός περίβολος ο οποίος περιέκλεισε στη ΒΑ πλαγιά του λόφου ένα τμήμα του οικισμού. Επισκευές έγιναν και στους βυζαντινούς χρόνους. Συγκεκριμένα κατά την περίοδο του Δεσποτάτου της Ηπείρου (13ος ? 14ος μ.Χ. αι.) το σύνολο της αρχαίας οχύρωσης επισκευάστηκε και κατασκευάστηκε Βυζαντινή Ακρόπολη, η οποία έχει ταυτιστεί με το Κάστρο των Ρωγών, και αποτέλεσε ιστορικό, διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Το 1449 το Κάστρο καταλείφθηκε από τους Τούρκους, όπως όλη η Ήπειρος.
